Pies Psy

Wszystko o psich rasach

Akcesoria dla psów

W ostatnich dniach sierpnia marka York Design przygotowała dla swoich stałych oraz nowych klientów bardzo ciekawą imprezę w której zaprezentowała od środka swoją działalność.  Impreza od samego cieszyła się ogromnym zainteresowaniem właścicieli psów, którzy mogli od zaplecza zobaczyć jak produkowane są ubranka oraz legowiska dla psów.  Zarówno firma York Design jak i uczestnicy spotkania ocenili tą imprezę bardzo pozytywnie.  W przeciągu dwóch dni imprezy odwiedziło firmę około 30 firm (sklepy zoologiczne i hurtownie)  oraz około 400 klientów indywidualnych ze swoimi pociechami.

Firma podczas dwudniowych dni otwartych przygotowała bardzo dużo promocji oraz gratisów w postaci ubranek i legowisk dla psów.  Była to pierwsza prezentacja firmy na tak szeroką skale. Właściciele York Design zapowiadają, że w następnym roku chcieliby również zaprosić wszystkich na kolejne tego typu spotkanie. Impreza odbyła się po części pod gołym niebem a po części w miejscu produkcji legowisk.  Szczególnym zainteresowaniem cieszyło się nowe legowisko dla psa kwiatek.  Jest ono bardzo funkcjonalne. Posiada dwa rodzaje materiału – jeden przeznaczony na zimę ( z futerka) oraz gładki (mocna bawełna). Legowisko zaprojektowano specjalnie dla psów małych.

Kiedy pies kuleje

Psy, które dużo biegają po utwardzonych ulicach, cierpią często z powodu poranionych poduszek, które po prostu ulegają ścieraniu na asfalcie czy betonowym chodniku. Leczniczo stosuje się specjalne maści, ale ważne jest zapobieganie nawrotom. Niestety, jedyną metodą jest zakładanie psu specjalnych „bucików”, jeżeli nie możesz zadbać o to, by pies miał bardziej właściwe miejsca do spacerów.
Wielkim problemem właścicieli i hodowców, zwłaszcza dużych psów, jest dysplazja stawów biodrowych. Jest to wrodzona wada stawów biodrowych (bądź jednego stawu), polegająca na tym, że panewka nie jest należycie wykształcona, w związku z czym główka kości udowej osadzona jest w niej nieprawidłowo. Nawiasem mówiąc, takie samo schorzenie spotyka się u ludzi.
Zaawansowaną dysplazję można zauważyć już u szczeniąt. Psy, chodząc, kołyszą biodrami, często siadają i mają trudności ze wstawaniem.
Psy mające dysplazję stawu biodrowego są wyłączane z hodowli. W przypadku większości ras dużych jednym z warunków dopuszczenia zwierzęcia do hodowli jest udokumentowanie, że posiada ono oba zdrowe stawy. Niestety, nie zawsze szczenię po zdrowych, wolnych od dysplazji rodzicach samo będzie zdrowe. Poza tym w przypadku mieszańców nikt kontroli nie przeprowadza, więc możliwości nabycia psa z dysplazja wcale nie są takie małe.
Jeżeli masz psa z dysplazja, nie musisz jeszcze patrzeć w przyszłość całkiem czarno. Istnieje wiele stopni dysplazji. W przypadkach lekkich błąd ten jest regulowany za pomocą mięśni. W przypadkach cięższych pomaga operacja, po której często zwierzę jest całkowicie sprawne. Ważne jest, by operacja została przeprowadzona w miarę wcześnie. Niektórzy weterynarze zalecają wiek pomiędzy 6 a 18 miesiącem życia, zanim jeszcze dojdzie do wynikających z dysplazji zmian w kręgosłupie.
Pamiętaj: jeżeli Twój duży pies często kuleje na tylne łapy lub bardzo szybko męczy się podczas spacerów, zdecyduj się na wykonanie zdjęcia stawu biodrowego. Nawet jeżeli nie jest to niezbędne do hodowli. W porę przeprowadzona operacja może zakończyć się pełnym sukcesem.

Zraniona łapa psa

Jeżeli przy pierwszych oględzinach zauważyłeś skaleczenie poduszki, musisz się zastanowić, czy dasz sobie sam radę z jego leczeniem. Głębsze i szersze skaleczenia musi obejrzeć lekarz. Być może będą wymagać szycia (pamiętaj, że szycie musi nastąpić w ciągu kilku godzin po skaleczeniu). Drobniejsze rany możesz próbować leczyć sam, ale pamiętaj, że ze względu na słabe ukrwienie tkanki, przecięcia poduszek goją się nie najlepiej. Między palcami psiej łapy (tam, gdzie pies się poci) umieść watę, ranę oczyść, zdezynfekuj i zawiń bandażem. Jeszcze ważniejsze będzie pilnowanie, by pies nie zrywał opatrunku. Jeżeli nie możesz mu tego zakazać, spróbuj pokropić bandaż wodą kolońską. Jej „straszliwy” zapach powinien psa skutecznie zniechęcić. Dla lepszego zabezpieczenia załóż na opatrunek starą skarpetkę i przyklej ją do łapy plastrem.

Złamania konczyn

Czasem pies wykazuje silną reakcję bólową na nacisk, ale nie można zauważyć ani skaleczenia, ani ciała obcego. Zwróć wtedy uwagę na skórę pomiędzy palcami psa. Być może zaatakowała ją egzema. Już nieznaczne zmiany w postaci zaczerwienienia, małych pęcherzyków czy lekko sklejonej sierści mogą powodować silny ból i kulawiznę. Najlepiej leczenie takiego schorzenia zostawić lekarzowi weterynarii.
Gdy pies kuleje po wypadku, również powinieneś skontaktować się z lekarzem. Nie wolno Ci czekać, aż „samo przejdzie”. Być może rzeczywiście by przeszło, ale o tym zadecyduje zdjęcie rentgenowskie, które wykaże, czy kończyna psa nie jest złamana. Złamania nieskomplikowane dobrze zrastają się pod usztywnieniem takim, jak gips. W przypadku złamań bardziej złożonych, w grę wchodzi śrubowanie czy gwożdziowanie. Leczenie powinno być podjęte szybko i wymaga od Ciebie dużo cierpliwości (także późniejsza rehabilitacja, której zasady poznasz podczas wizyt u weterynarza).

Czemu pies kuleje?

Wiesz doskonale, że każdy normalny, zdrowy pies uwielbia bieganie. Kiedy jednak zauważysz, że Twój pies nie ma ochoty na bieg lub że zakłócony jest w jakiś sposób rytm jego poruszania się, prawdopodobnie przyczyną są jakieś zaburzenia narządów ruchu.
Jeśli spostrzeżesz, że pies kuleje, a nie ma żadnych, na pierwszy rzut oka widocznych skaleczeń, spróbuj ustalić, czy ból nie jest spowodowany zranieniem w okolicy poduszek. Pies powinien wtedy spokojnie leżeć, a Ty obejmij dłonią dolną część zdrowej psiej kończyny i kilka razy uciśnij. Jaka reakcja? Pies na pewno początkowo się przestraszy, ale bardzo szybko przestanie zwracać na to uwagę. Teraz schwyć łapę chorą i zrób to samo. Jeżeli pies zapiszczy (psy odporne na ból mogą się w tym momencie tylko oblizać), możesz podejrzewać, że coś się dzieje w obrębie poduszek. Jeżeli po dokładniejszych oględzinach nadal nie widać źródła bólu, musisz posłużyć się lupą. Często zdarza się, że w poduszkę łapy wbił się kłos, który powoduje silny ból, a jest bardzo słabo widoczny. Gdy uda Ci się go odnaleźć, spróbuj usunąć go za pomocą pincety, w przeciwnym razie, a także gdy nie odkryjesz źródła bólu, odwiedź weterynarza.

Serce u psa

Doskonale wiesz, że serce jest czymś w rodzaju motoru dla całego układu krążenia i dostarcza tlen do organizmu. Niestety, zaburzenia jego czynności nie cechują się objawami, które są łatwe do odczytania dla kogoś, kto nie ma wiele wspólnego z medycyną. Oznacza to przede wszystkim, że starsze psy, powiedzmy od 6-7 roku życia, powinny być regularnie badane, przynajmniej raz do roku, pod kątem funkcjonowania serca i całego układu krążenia. Musisz zdać sobie sprawę z tego, że ewentualne podawanie preparatów wzmacniających serce może spowodować zdecydowane przedłużenie życia psa i zachowanie jego sprawności fizycznej.

Główną przyczyną powstawania zaburzeń układu krążenia i serca jest przekarmianie psa.
Serce tłustego psa jest otłuszczone i wskutek tego nadmiernie przeciążone. Charakterystycznymi objawami schorzeń, wynikającymi z przekarmiania są zmęczenie, duszność, kaszel i sinawe zabarwienie języka i śluzówek. Nie czekaj jednak na pojawienie się całego zespołu tych objawów, lecz postaraj się w miarę szybko dostarczyć psa do weterynarza. A najlepiej dbaj o to, by nie dopuścić do takiego stanu.

Starszy pies, najczęściej dodatkowo przetłuszczony, może mieć, nawet podczas niewielkiego wysiłku, zapaść krążeniową. Objawia się to nagłym atakiem duszności, po którym pies upada. Twoim obowiązkiem jest wtedy, po pierwsze, otwarcie pyska psa (uważaj, by język nie dostał się do krtani), co ułatwi mu oddychanie, i dostarczenie go do weterynarza, który natychmiast poda środki nasercowe. Wbrew pozorom nie oznacza to końca życia Twojego ulubieńca. Pies może regularnie dostawać środki nasercowe i długo jeszcze cieszyć się dobrą formą. Musisz jedynie zadbać o to, by go nie przekarmiać i trochę odchudzić.

Psy bardzo źle znoszą upały. Dużo gorzej niż człowiek. Wszelkie nieznaczne nawet dolegliwości sercowe u psa mogą ulec wyolbrzymieniu, gdy na dworze panuje wysoka temperatura i jest duszno. Zadbaj o to, by podczas upału pies nie leżał na słońcu, by miał się gdzie schronić, by zawsze w jego zasięgu znajdowała się miska z wodą. Poza tym pamiętaj, że podczas bardzo gorących dni spacer z psem może się odbywać wcześnie rano i późno wieczorem. Nie ryzykuj spacerów w słońcu. To samo dotyczy wszelkich innych działań. Jeżeli jesteś prawdziwym miłośnikiem zwierząt, nie będziesz pokazywał na wystawie swojego psa podczas wyjątkowo upalnego dnia. Nawet jeśli będzie to oznaczało, że tytuł championa przypadnie mu kilka miesięcy później.

Rany u psa

Małe ranki i drobne skaleczenia goją się łatwo (jak na psie!). Aby jednak uniknąć zakażeń i stanów ropnych, warto rankę przeczyścić płynem odkażającym.
Jeśli rana jest większa, okolicę jej powstania należy wystrzyc i przemyć wodą utlenioną, którą wylewa się bez-pośrednio na ranę. Po wysuszeniu można użyć przysypki sulfamidowej, aby do rany nie dostały się drobnoustroje. Widoczne w ranie obce ciała przed odkażeniem delikatnie wyjmujemy odkażoną pincetką. Lekarz weterynarii zadecyduje, czy ranę należy zszyć, czy zostawić otwartą. Do lecznicy należy się udać najpóźniej w ciągu 6-8 godzin od czasu powstania uszkodzenia.
Przy mocnym krwawieniu zakładamy opaskę uciskową, a ranę możemy w przypadku dalszego krwawienia wyjałowić gazą. Krwawienie kończyn tamuje się opaską uciskową, założoną powyżej miejsca krwawienia. Musimy się starać, aby ucisk nie trwał dłużej niż 2 godziny.
Krwawienie wewnętrzne jest trudne do stwierdzenia. Pomocny w rozpoznaniu jest wygląd błon śluzowych oka, jamy ustnej i pochwy. Zwykle są różowoczerwone, w razie krwawienia stają się coraz bledsze. Jedynie szybka interwencja lekarza weterynarii ratuje psu życie.
Wszelkie głębokie rany postrzałowe, urazy jamy brzusznej czy klatki piersiowej wymagają szybkiej interwencji lekarza weterynarii.
Przy złamaniu wyczuwamy przemieszczenie się kości, niemożność wykonywania ruchów złamaną kończyną, obrzęk w miejscu złamania, silny ból przy dotyku i nieprawidłowe położenie złamanej kończyny.
Rozróżnia się złamania poprzeczne, podłużne, skośne i spiralne. W zależności od rodzaju złamania robi się albo opatrunki usztywniające, lub usztywnia kość operacyjnie.
Nasza pierwsza pomoc może zaważyć na dalszym leczeniu. Złamaną kończynę umieszczamy i zabezpieczamy na jakiejkolwiek twardej podkładce. W czasie transportu, psa układamy po stronie złamania.
Zwichnięciem nazywamy trwałe przemieszczenie kości, objawiające się niedowładem chorej kończyny. Konieczna jest szybka interwencja lekarska, aby nie powstał staw rzekomy i nie wytworzyła się zastępcza panewka.
Leczenie stosuje się tylko przy nowotworach łagodnych. W przypadku nowotworu złośliwego lekarze weterynarii korzystają z możliwości zaoszczędzenia psu cierpień i za zgodą właściciela bezboleśnie usypiają. Jest to jedyne wyjście, które dyktuje miłość do serdecznego przyjaciela naszego życia.

Krzywica u psów

Krzywica (rachityzm) jest chorobą młodych ssaków, spowodowaną zaburzeniami w gospodarce fosforowowapniowej, głównie na tle niedoboru witaminy D. Charakteryzuje się zaburzeniami w rozwoju układu kostnego i zniekształceniami.
Szczenięta, dopóki odżywiają się mlekiem matki, pobierają wraz z nim wszystkie potrzebne składniki. Dlatego tak ważne jest właściwe żywienie suki w okresie ciąży i karmienia. Jeśli w mleku nie będzie dostatecznej ilości wapnia, fosforu, witaminy D i składników mineralnych, to nie tylko suka narażona jest na tężyczkę, ale i jej potomstwo narażone jest na krzywicę. Młode psy chorują na krzywicę najczęściej między 28 miesiącem życia.
Krzywica może też rozwinąć się u szczeniąt zbyt wcześnie odsądzonych od matki, a także zarobaczonych. Chorują na nią łatwo wcześniaki i psy szybko rosnące, jak dogi i charty.
Choroba rozwija się powoli, a uwagę właścicieli zwracają dopiero zniekształcenia kości i bóle stawów. Powiększają się stawy skokowe i nadgarstkowe, i powstaje różańcowe zgrubienie na żebrach. W dalszym stadium kości kończyn ulegają łukowatemu wygięciu, zwierzę w czasie chodu opiera się na nadgarstkach, grzbiet staje się łękowaty, brzuch wielki i wystający. Szczeniak rozwija się źle, jest apatyczny. Traci odporność na choroby i zwykle ginie.
Leczenie krzywicy należy rozpocząć jak najwcześniej, aby nie nastąpiły duże zniekształcenia, których nie uda się cofnąć. Nie powinno się samemu podawać lekarstw, bowiem witamina D stosowana w niewłaściwych dawkach może wywołać skutek przeciwny od zamierzonego.
Lekarz weterynarii zastosuje odpowiednie dawki witaminy D, wapnia i składników mineralnych. Dlapomyślnego wyniku leczenia ważne jest.porwanie pokarmu bogatego we wszystkie niezbędne składniki i ruch na świeżym powietrzu.
Najważniejsze jest jednak zapobieganie powstaniu krzywicy. Szczenię chorujące na krzywicę świadczy źle, przede wszystkim o hodowcy. Jeżeli suka i oseski są właściwie hodowane, krzywica nie występuje.

Zapalenie mózgu u psa

Zapalenie mózgu
Do najczęstszych czynników wywołujących tę chorobę należą wirusy. Może być także spowodowana szczepieniem ochronnym przeciw wściekliźnie, zakażeniem leptospirami, inwazją pasożytów oraz czynnikami powodującymi osłabienie organizmu. Może też powstać po urazach czaszki. Występuje na szczęście rzadko.
Objawy mogą być różne, w zależności od tego, która część mózgu została zaatakowana. Pies może być osowiały lub może wykazywać nadwrażliwość. Może wystąpić u niego śpiączka lub chodzenie w kółko. Może nie mieć apetytu lub połykać wszystko.
Jest to choroba bardzo groźna i może spowodować śmierć w ciągu kilku dni. Jeśli pies wyzdrowieje, pewne objawy uszkodzenia mózgu (drgawki, porażenie, ślepota) mogą pozostać. Leczenie poprowadzić może tylko lekarz weterynarii.

Padaczka u psów

Psu podawać jednorazowo dużej porcji pokarmu, lecz dzielić ją na kilka mniejszych. Padaczka obejmuje pewną grupę zespołów chorobowych, często o przebiegu przewlekłym, z tendencją do nawrotów. Objawia się na ogół napadami drgawek, którym towarzyszą zaburzenia świadomości.
Uważa się, że napad padaczkowy jest objawem zaburzeń w czynnościach mózgu. Często napady padaczkowe u psów występują jako powikłania po przebytych chorobach zakaźnych, np. po nosówce, zapaleniu mózgu. Mogą też wystąpić po urazach czaszki, a także na skutek inwazji glist i tasiemców oraz przy głębokich skaleczeniach. Nie jest też wykluczona genetyczna skłonność do padaczki.
Przy tzw. dużych napadach (grand mai) pies jest w stanie podniecenia, źrenice ma szeroko rozwarte, wykazuje chęć ucieczki z domu, po czym następuje właściwy napad padaczkowy, połączony z utratą przytomności i tężcowym napięciem wszystkich mięśni, łącznie ze żwaczami. Napad trwa od kilku sekund do kilku minut. Mogą się one powtarzać po dłuższej przerwie (tygodnia lub miesiąca). Napady kilkakrotne w ciągu dnia, kończą się zwykle śmiercią psa.
Leczenie jest jedynie objawowe. Stosuje się z powodzeniem leki uspokajające. Jest to tylko środek zapobiegawczy, który nie powoduje wyleczenia. Pies do końca życia musi pozostawać pod opieką lekarza, a nie podawanie leków spowoduje nawrót choroby.
Pomocne jest również utrzymywanie diety o niskiej zawartości białka i dużej   ilości  witamin.  Nie  należy też