Krzywica (rachityzm) jest chorobą młodych ssaków, spowodowaną zaburzeniami w gospodarce fosforowowapniowej, głównie na tle niedoboru witaminy D. Charakteryzuje się zaburzeniami w rozwoju układu kostnego i zniekształceniami.
Szczenięta, dopóki odżywiają się mlekiem matki, pobierają wraz z nim wszystkie potrzebne składniki. Dlatego tak ważne jest właściwe żywienie suki w okresie ciąży i karmienia. Jeśli w mleku nie będzie dostatecznej ilości wapnia, fosforu, witaminy D i składników mineralnych, to nie tylko suka narażona jest na tężyczkę, ale i jej potomstwo narażone jest na krzywicę. Młode psy chorują na krzywicę najczęściej między 28 miesiącem życia.
Krzywica może też rozwinąć się u szczeniąt zbyt wcześnie odsądzonych od matki, a także zarobaczonych. Chorują na nią łatwo wcześniaki i psy szybko rosnące, jak dogi i charty.
Choroba rozwija się powoli, a uwagę właścicieli zwracają dopiero zniekształcenia kości i bóle stawów. Powiększają się stawy skokowe i nadgarstkowe, i powstaje różańcowe zgrubienie na żebrach. W dalszym stadium kości kończyn ulegają łukowatemu wygięciu, zwierzę w czasie chodu opiera się na nadgarstkach, grzbiet staje się łękowaty, brzuch wielki i wystający. Szczeniak rozwija się źle, jest apatyczny. Traci odporność na choroby i zwykle ginie.
Leczenie krzywicy należy rozpocząć jak najwcześniej, aby nie nastąpiły duże zniekształcenia, których nie uda się cofnąć. Nie powinno się samemu podawać lekarstw, bowiem witamina D stosowana w niewłaściwych dawkach może wywołać skutek przeciwny od zamierzonego.
Lekarz weterynarii zastosuje odpowiednie dawki witaminy D, wapnia i składników mineralnych. Dlapomyślnego wyniku leczenia ważne jest.porwanie pokarmu bogatego we wszystkie niezbędne składniki i ruch na świeżym powietrzu.
Najważniejsze jest jednak zapobieganie powstaniu krzywicy. Szczenię chorujące na krzywicę świadczy źle, przede wszystkim o hodowcy. Jeżeli suka i oseski są właściwie hodowane, krzywica nie występuje.