Psu podawać jednorazowo dużej porcji pokarmu, lecz dzielić ją na kilka mniejszych. Padaczka obejmuje pewną grupę zespołów chorobowych, często o przebiegu przewlekłym, z tendencją do nawrotów. Objawia się na ogół napadami drgawek, którym towarzyszą zaburzenia świadomości.
Uważa się, że napad padaczkowy jest objawem zaburzeń w czynnościach mózgu. Często napady padaczkowe u psów występują jako powikłania po przebytych chorobach zakaźnych, np. po nosówce, zapaleniu mózgu. Mogą też wystąpić po urazach czaszki, a także na skutek inwazji glist i tasiemców oraz przy głębokich skaleczeniach. Nie jest też wykluczona genetyczna skłonność do padaczki.
Przy tzw. dużych napadach (grand mai) pies jest w stanie podniecenia, źrenice ma szeroko rozwarte, wykazuje chęć ucieczki z domu, po czym następuje właściwy napad padaczkowy, połączony z utratą przytomności i tężcowym napięciem wszystkich mięśni, łącznie ze żwaczami. Napad trwa od kilku sekund do kilku minut. Mogą się one powtarzać po dłuższej przerwie (tygodnia lub miesiąca). Napady kilkakrotne w ciągu dnia, kończą się zwykle śmiercią psa.
Leczenie jest jedynie objawowe. Stosuje się z powodzeniem leki uspokajające. Jest to tylko środek zapobiegawczy, który nie powoduje wyleczenia. Pies do końca życia musi pozostawać pod opieką lekarza, a nie podawanie leków spowoduje nawrót choroby.
Pomocne jest również utrzymywanie diety o niskiej zawartości białka i dużej   ilości  witamin.  Nie  należy też