Mimo, iż nazwa sugeruje pochodzenie tej rasy z Dalmacji, jest to co najmniej wątpliwe. Do dalmatyńczyka roszczą sobie również pretensje Anglicy i Hindusi. Choć sylwetka tego psa przypomina budową psa gończego, należy on do rodziny dogów i już od dawna przestał się zajmować polowaniami, stając się typowym psem reprezentacyjnym. Jest mniej podatny na szkolenie i niebardzo słucha rozkazów człowieka. W Anglii jest szczególnie ulubionym towarzyszem jeźdźców konnych. Jego proporcjonalna i muskularna sylwetka znalazła mu licznych zwolenników również za oceanem. Dalmatyńczyk to pies żywy, o dużym temperamencie, zdolny do długiego i szybkiego biegu. Dzięki krótkiej sierści nadaje się na psa pokojowego. Używany również bywa jako pies stróż i obrońca. Szczeniaki rodzą się czystobiałe. Czarne plamy występują dopiero po paru miesiącach. Wzrost osiąga od 50 — 60 cm.