Prowadząc psa na spacerze czy na polowaniu należy przewidywać, jakie niebezpieczeństwo może mu zagrozić. Po prostu trzeba za niego myśleć, do tego trzeba mieć sporą wyobraźnię i spostrzegawczość. Na spacerze i na polowaniu pies może spotkać grzejącą się sukę lub kota i pogoni za nimi. Jeżeli suka czy kot będą po drugiej stronie ulicy czy szosy, grozi mu śmierć pod samochodem. Na polowaniu, gdy poluje się wzdłuż szosy, pies może pogonić za zającem; gdy zając przeskoczy szosę, pies może wpaść pod nadjeżdżający samochód. Wiele psów, szczególnie młodych, zginęło w ten sposób!

Podbudową wychowania i układania psa powinny być życzliwość i miłość do zwierząt. Pies wyczuwa instynktownie, czy może oczekiwać uczucia i wyrozumiałości, czy też wyrachowania i bezwzględności.
Początki szkoleniatowyrobienieu psa pojęcia, czego robić nie wolno, uwzględniając fakt, że pies zgodnie z instynktem samozachowawczym wybiera zawsze korzystniejszą dla siebie sytuację. Najlepszą metodą oduczenia psa złych nawyków jest pośrednia ingerencj a człowieka. Pies nie orientuj e się, że kara spotykała go za pośrednictwem człowieka. Oto kilka przykładów. Gdy wyszkolony pies myśliwski goni zające, a tradycyjne metody oduczania zawodzą, można zastosować teletakt. Jest to przyrząd oparty na zdalnym uruchomieniu falami radiowymi silnego impulsu elektrycznego, z małego induktora umieszczonego w obroży. Pies goniący zająca otrzymuje silny impuls elektryczny, wywołujący wstrząs, nie kojarzy sobie jednak tej przykrości z wychowawcą.

Trzeba dobrze rozważyć, czy zastosowanie teletaktu nie załamie psa, trzeba brać pod uwagę jego system nerwawy, jego odporność, twardość lub miękkość charakteru. Znam przypadek, gdy zastosowanie teletaktu wobec pointera doprowadziło do całkowitej niechęci i bojaźni aportu zwierząt futerkowych.